Verslag oktober 2014- april 2015 Midden-Nederland

Verslag van Tonke

De groep midden Nederland is behoorlijk stabiel, in omvang, in commitment, in groeiende volwassenheid, die zich begint te tonen.

Daarmee bedoel ik, dat ook in gevallen van plotseling tegen elkaar uitvallen, de relaties zich snel herstellen, alsof iedereen diep doordrongen is van het relatieve van die strijd. En dat ieder van de groep onmiddellijk bereid is die los te laten.

Dat is mijn ervaring van het afgelopen half jaar.

Ook de zorg voor Agnes is verassend spontaan en continu. Niemand wordt gedwongen en toch nemen we bij beurten onze taak om naar Agnes te gaan en haar laatste leeftijd te delen heel vanzelfsprekend en moeiteloos op ons. Het is geen ” zorgplicht” het lijkt meer op diepe verbondenheid in advaita, diep respect voor dat ene, waar we allemaal de belichaming van zijn.en dat we in onszelf en in elkaar herkennen.

Het zijn maar woorden, maar ze verwoorden een mooie realiteit.

Ook is het een wonder, hoe verschillend we allemaal zijn, maar dat is geen conflict. Zelfs als er kortstondig conflicten zijn, uitbarstingen etc. Dat mag er zijn. Er is iets veel groters dat ons verbindt en één doet voelen.

En dat geeft veel ruimte en vertrouwen en liefde.

Ook is er geen enkele spanning rondom dat iemand de baas speelt of de guru uithangt. Er heerst vaak zo’ n diepe stilte, dat alle persoonlijke dingen irrelevant zijn, er niet toe doen, geen nadruk krijgen.

De groep is zich langzaam aan aan het uitbreiden, ook in aantal.

De stiltes komen steeds meer spontaan en ikzelf, in mijn rol van coördinator, ervaar nu geen angst meer, dat we terug zullen vallen in oude gewoontes van gebabbel en onbewust raken van onszelf als oneindigheid. Dat maakt, dat ik me ontspannen en thuis voel,,zoals bij Douwe, en ook lekker mee babbel, als een kwetterend vogeltje en niet meer stil zit te zijn, uit angst en verantwoordelijkheidsgevoel voor de groep.

 

Ja, zo is het

Print Friendly, PDF & Email